وفات حضرت خدیجه (علیها السلام)

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم )

«اُمِرْتُ اَنْ اُبَشِّرَ خَدیجَهً بِبَیْتٍ مِنْ قَصَبٍ لا صَخَبٌ فیهِ وَلا نَصَبٌ»

 (منابع :  ابن هشام ، السیرة النبویه ، جلد 1 صفحه 241 ؛ احمد بن حنبل ، مسند جلد 1 صفحه 205 ؛ طبرانی ، المعجم الکبیر جلد 23 صفحه 10 ؛ حاکم نیشابوری ، المستدرک جلد 3 صفحه 184 )

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) فرمود : به من امر شد که خدیجه را به خانه ای بشارت دهم ، خانه ای از جواهر که در آن ناله و اندوه نیست.

در سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت، در ماه مبارک رمضان، اُمُّ المؤمنین خدیجه علیها السلام ، بانوی مؤمنه و فداکار- پس از سپری شدن شصت و پنج سال از عمر پر برکتش، در گذشت و بنا به نقل شیخ «مفید»، این واقعه دردناک، در روز دهم ماه رمضان اتّفاق افتاد[آنچه در تاریخ وفات حضرت خدیجه (علیها السلام) و حضرت ابوطالب نگاشتیم ، موافق است با مسار الشیعه ( مفید ، مسار الشیعه ، صفحه 22 - 23 ) و بعضی کتاب های دیگر. یعقوبی وفات خدیجه (علیها السلام) را پیش از ابوطالب ثبت کرده است. یعقوبی ، تاریخ ، جلد 2 صفحه 35 . برای اطلاع از سایر اقوال ، به کتاب های تاریخ و حدیث و تراجم مانند اسد الغابة ، مراجعه شود. ابن اثیر جزری ، اسدالغابه جلد 6 صفحه 85 ]، و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم ) او را به دست خویش، در حجون مکّه مکرّمه دفن کرد، و حزن و اندوه آن حضرت، در مصیبت او به حدّی زیاد شد که آن سال را «عامُ الْحُزْن» نام نهاد

ادامه ................

نوشته شده در تاریخ جمعه 5 تیر 1394    | توسط: محب اهلبیت (ع)    |    | نظرات()